පැවැත්ම ඇති තාක් ඔබ ලෝකයෙහිය.
මන්ද,

පැවැත්ම තුළ ලෝකය පවතින්නේය.

ලෝකයද පැවැත්මෙන් ඔබ තුළ පවතින්නේය.
කොපමණ අත්හැරියත් තමකමත් තමරුවත් අත්හැරුන බවක් දැනේද?
කණ්නාඩිය පරිභෝජනය තුල පරිභෝජනය වන්නේම තමකමත් තමරුවත් නොවේද?
පෙනෙන දේ ඇත්තනම් ඇත්ත පේන්නේ කෙසේදැයි කවදා හෝ විමසුවේද?
ඇත්ත යනු පේන දෙයක් නොව අවබෝධ වෙන දෙයක්ය.

එසේ නම් පේන්නේම බොරුවක් මිස වෙන මොනවද?
ලෝකය කැමති වන්නේ දුකටය.
ඔබ කැමතිනම් දුකට ඔබ ලෝකයටය.

තමකමට සියල්ල කරගත් නුමුත් තමකමේ නිරෝධයට නොකර ගත්තෙත් ඒ ටිකමය.

ඔබත් මුලාවූවෙක්ද සසරේ,
දකින දකින දේ ගන්න සිතෙන
හැමදේටම ආස කරන
හැම දේටම කැමති වෙන
පතන දේ කෙසේ හෝ ගන්න හදන
තෘප්තියට ඕන දෙයක් කරන
පවු පින් නොසිතන
තම මරණය සිහි නොකරන
වාසියට වෙනස් වෙන.

“ඔබේ මුළාව නොවැටහේද තවම ඔබට”

පවුල් ජීවිතය කියන්නේ මේකද?
කොපමණ වෙස් බැන්දත් නටන්න වෙන්නේ එලිපිට.
කොපමණ සැඟෙවුවත් එලිවෙයි අඩුපාඩු ගනුදෙනු කරනකොට
ජීවිතයම පීඩනයකි රඟපෑම් එලි කරනවිට.
කුමට රඟමුද සැබෑව නිවැරදි නොකොට.